hondenkarren
Follow hondenkarren on WordPress.com
november 2017
Z M D W D V Z
« Okt    
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
2627282930  

Gooitzen Nicolai

  • geboren op 08 juli 1866 te Twijzel
  • overleden op 24 september 1953

Gooitzen Nicolai [bron Nieuwsblad van Noordoost Friesland, 29 april 1988, “Sic transit …”, H. v/d Bij]

Breabakker” Gooitzen Nicolai was een zoon van Roelof Johannes Nicolai en Antje Sjoerds Boersma. Hij bleef ongehuwd.

Helpt u mee en weet u meer Gooitzen Nicolai of over andere mannen [en vrouwen] met hondenkarren? Reageer door hieronder een reactie te plaatsen.

  • bronnen:
  • http://www.allefriezen.nl
  • 1988-04-29, Nieuwsblad van Noordoost Friesland
  • 1988-05-06, Nieuwsblad van Noordoost Friesland
Advertenties

Andries Posthuma

  • Geboren op 11 februari 1869 te Wouterswoude
  • Overleden op 11 februari 1947 te Dantumadeel – op zijn verjaardag

Andries en Bontje Posthuma – Dalstra [collectie Ald Driezum & Wâlterswâld]

Het lijkt een markante man geweest te zijn. Een persoonlijkheid met eigenwaarde. Een kwalificatie die ik denk af te kunnen leiden uit het gegeven dat hij een gouden oorringetje in zijn rechteroor had. En een mooie zilveren ring in zijn bezit had. Mogelijk ook droeg.

Andries Posthuma werd geboren in het gezin van Douwe Folkerts Posthuma en Rinske Andries de Vries te Wouterswoude. Hij was 25 jaar toen hij in het huwelijk trad met Bontje Dalstra, op 20 april 1872 te Opeinde geboren.
Samen kregen ze – voor zover ik nu weet – negen kinderen:

  • collectie Janny Holtrop

    1894, Douwe

Douwe overleed vlak de Kerstdagen op 28 december 1894

  • 23-03-1896, Elisabeth
  • 21-04-1897, Rinske
  • 03-01-1899, Janke
  • 23-07-1901, Douwe
  • 25-04-1904, Antje
  • 09-11-1905, Hillebrand
  • 08-09-1907, Martje
  • 22-06-1910, Hendrik

Van twee kinderen [Reinder, was cactuskweker in Driezum en Froukje geboren in 1919] heb ik nog geen exacte geboortedatum.

 

Kunt u helpen? Weet u meer over de mannen [en vrouwen] met hondenkarren? Reageer door hieronder een reactie te plaatsen.

Bronnen:

Wiebren Kooistra

Geboren op 31 augustus 1860 te Bolsward
Overleden op 06 december 1945 te Dokkum

Wiebren Kooistra

78 jier âld is dizze keningkeatser en noch altyid swalket er it fjild troch om syn stikje brea to fortsjinjen, in rêstleas bistean … Alde wrotter […]

Oude Wijbren” wordt hij ergens genoemd. Maar veel mooier vindt ik “de âlde keatskening Wiebren Kooistra”. De man die Wiebren deze titel gaf, schreef ook bovenstaande in de Leeuwarder Courant. Plus de quote waarmee ik deze ‘post’ afsluit.

1943, Wiebren en Adriaana Kooistra – Douma [collectie Jan Kooistra]

Wiebren werd in Bolsward geboren. In het gezin van Tjeerd Meintes Kooistra en Trijntje Wiebrens Osinga. Op 12 april 1883 trad Wiebren in Dokkum in het huwelijk met Adriaana Douma. Een 19-jarig meisje uit Dokkum, geboren op 26 mei 1862.

Samen stonden ze aan de wieg van tien kinderen – drie van hen werden bekende kaatsers, vijf van hen stierfen zeer, zeer jong:

  • 04-10-1883, Tjeerd [Wiebren is ‘koekhakker’ – kermisvermaak: geblinddoekt met een bijltje een koek doorhakken]
  • 28-03-1885, Jan
  • 31-03-1890, Ruurd
  • 29-02-1892, Maria
  • 26-11-1893, Anna Maria [Wiebren is ‘kramer’]

Anna Maria stierf op 23 december 1893, 27 dagen oud

  • 09-04-1895, Ruurd

Ruurd stierf na 14 weken op 16 juli 1895

  • 09-08-1900, Anna Maria

Negen dagen later stierf Anna Maria op 19 augustus 1900

  • 16-08-1901, Ruurd

Ruurd overleed 20 dagen oud, op 05 september 1901

  • 24-04-1903, Klaas
  • 26-11-1904, Anna

Anna kwam te overlijden op 16 juli 1905, 7 maanden oud

1945-12-15, Leeuwarder koerier

Wiebren was een kwieke man. Een kaatser die 2 keer de PC te Franeker won in partituur met zijn broer. Tot in 1928 kaatste hij nog. Achtenzestig jaar oud. In kaatsend Fryslân was hij bekend en geducht. Hij “stie by de opslach nea stil, altiid mar tripkje en den sloech er de bal sims tsjin de noas oan, dy’t op it lêst alhiel grien wier. Dodestiids moach men noch op’e bal spuije”.

Wiebren was ook de man die op 77-jarige leeftijd nog met zijn hondenkar met negotie [“steengoed-kar”] door de Dongeradelen zwierf. Ook in dat deel van Fryslân was hij daardoor algemeen bekend.

Wiebren Kooistra stierf in een bevrijd Dokkum. Op 06 december 1945. Vier dagen later, op 10 december 1945 overleed zijn vrouw Adriaana.

In 1939 schreef de verslaggever: “Allinne de hiel sterken bleauwen oer. Ien dêrfen binne jo, âlde koekhakker Wiebren Kooistra. Ik winskje jo ta, dat jou libbensjoun noch ris hwet rêst bringe mei. […] De namme fen de koekhakkers en fan hjar bern, dy bliuwt biwarre, salang as Fryslân keatse scil. En det hawwe jimme stik foar stik earlik fortsjinne, swalkers dy’t jimm’ binne”.


Er is nog een foto in omloop die [kennelijk?] van Wiebren Kooistra is gemaakt. Maar het lijkt er op dat er een ander gezicht in/op deze foto is “geplakt”.


Kunt u helpen? Weet u meer over de mannen [en vrouwen] met hondenkarren? Reageer door hieronder een reactie te plaatsen.

Bronnen:

  • http://www.pc-franeker.nl
  • http://www.allefriezen.nl
  • 1928-09-03, Leeuwarder Nieuwsblad
  • 1936-04-03, Nieuwsblad van Friesland
  • 1936-08-22, Leeuwarder Courant
  • 1938-04-08, Leeuwarder Courant
  • 1939-04-01, Leeuwarder Courant
  • 1945-12-15, Leeuwarder koerier
  • Meindert Dortmond
  • Jeltje Kuipers
  • Karin Kooistra

Ruurd Boonstra

Ruurd Boonstra [collectie “Ee in oude ansichten”]

Een scan. Uit een boekje “Ee in oude ansichten”. Een scan die ik ontvang van Ciska Hoekstra, secretaris Historische Vereniging Noordoost-Friesland. De tekst in het boekje laat, wat naam betreft, niets te wensen over: “Ruurd Boonstra met hond en kar”. Het wordt het begin van een mogelijk lange zoektocht.

Want wie is déze Ruurd Boonstra?

Ruurd Boonstra zou ergens in de jaren dertig van de vorige eeuw met anderen aan het werk zijn geweest. Ene Anne kwam naar buiten en vroeg Ruurd: “Ruurd, wolle jo ek wat ha? Hjirre ha jo in pear kreaze skuon. De Hearre fan rounom hat dêr fêst in goede bedoeling mei!”.
Dêr moatte jo wol op rekkenje” en Ruurd nam de schoenen dankbaar in ontvangst. Maar zijn vreugde was van korte duur want binnen de kortste keren waren de schoenen kapot. Ruurd zei tegen de mannen met wie hij aan het werk was: “No, Ik leau, de Hearre hat fêst net folle mei my op. Want de soalen binne al ûnder de skuon wei!”.
Ruurd moest op sokken verder …

Het is een verhaal. Een anecdote. Maar geeft wel een enkel aanknopingspunt. En dat is belangrijk om te weten, want een korte blik op http://www.allefriezen.nl levert te veel mannen op met de naam “Ruurd Boonstra”. Het zal dus wat meer tijd kosten om deze Ruurd Boonstra te identificeren.

Tenzij ….

… tenzij u meer kunt vertellen over deze Ruurd Boonstra. De Ruurd Boonstra die in de jaren dertig van de vorige eeuw volwassen leeftijd had bereikt. En kennelijk ook in Ee een bekende verschijning was. Weet u meer over deze Ruurd Boonstra? Wilt u dan reageren en meehelpen om zijn verhaal completer te maken?

Jouke M. de Vries

  • Geboren op 28 april 1869 te Driesum
  • Overleden op 29 januari 1940 te Driesum

Jouke M. de Vries [Leeuwarder Courant, 16 mei 1929]

Een goudmijntje. Voor ons, dan. Want een redacteur van de Leeuwarder Courant reed in mei 1926 mee met Jouke de Vries. En daardoor krijgen we een inkijkje in het leven en bestaan van deze ‘karrider’. De redacteur gaat niet voor niets mee. Want Jouke zit een halve eeuw in het vak. Vijftig jaar “vrachtrijder”. En een groot deel van de inwoners van zijn woonplaats Driesum viert dit feit mee.

Jouke stamt uit één van de oudste geslachten van het dorp. Hij was pas 9 jaar toen zijn vader Marten de Vries kwam te overlijden. Maar er moest brood op de plank komen. En Jouke, de enige zoon, pakte de hondenkar van zijn vader op. Vanaf dat moment reed hij 23 jaar lang met de hondenkar van Driesum, via Wouterswoude naar Dokkum. In het begin liep zijn moeder met hem mee vanwege zijn leeftijd. Ga maar na, négen jaar. Maar het was in die beginjaren geweldig “om net als een volwassen persoon naast de hondenkar te mogen loopen, niet naar school te hoeven, en stilletjes wanneer er geen politie in de buurt was, op de kar te gaan zitten”.
Die beginpret verdween. Maar Jouke reed door. In weer en wind. Hij leerde het harde bestaan van een ‘karrider’.

Na de eerste 23 jaren werd de hondenkar niet vervangen! Maar ‘vermaakt’: er werden twee wielen extra onder geplaatst en een paard voor gespannen. Hij moest wel. Hondenkarren raakten uit het straatbeeld en de snelheid werd meer en meer een vereiste.

De oude hondenkar van vader, omgebouwd tot een vierwielige wagen kon na 65 jaar [!] onomogelijk nog gebruikt worden. Toen kreeg hij de wagen waarmee hij volgens mij op de foto staat afgebeeld.

Het enige ongeluk dat hij zich kon herinneren was dat hij met de hondenkar in het water raakte. Een nat pak, ernstiger was het niet.

Jouke trouwde op 17 mei 1894 met Janke Boskma [1873 – 1965]. Janke “woonde in Wouterswoude: ik kwam er iederen dag langs”. Samen kregen ze drie kinderen:

  • 24-02-1896, Antje
  • 11-11-1898, Jeltje
  • 11-08-1902, Marten

Jouke heeft nergens spijt – of toch wel. Het speet hem dat hij niet langer op school kon zitten en heeft leren lezen. Zijn vrouw las hem meestal voor. Maar spijt van zijn werk? Nee. Jouke was trots op zijn 50-jarig jubileum: “Fyftich jier frachtrider, sa binne d’r net folle”.

Kunt u helpen? Weet u meer over Jouke M. de Vries en zijn vrouw? Help mee om de geschiedenis van de mannen [en vrouwen] met hondenkarren completer te maken. Reageer door hieronder een reactie te plaatsen.

Bronnen:

Theunis Jilderda

  • Geboren op 04 mei 1890 te Broek onder Akkerwoude
  • Overleden op 03 oktober 1926 te Leeuwarden

Theunis Jilderda, foto van tekening [collectie Gosse Minnema in De Moarmwâldster Hale]

Theunis trouwde op 06 januari 1912 met Riemke de Boer [04-07-1879, Aalzum]. Riemke had toen twee kinderen. Samen kregen ze nog vier kinderen.

In 1912 kwam het gezin van Ee naar Murmerwoude [De Hale]. Een jaar later, in januari 1913, werd hun “op één are staande krot krachtens rechterlijk bevel finaal verkocht“. In juli van dat jaar kreeg Theunis ruzie met buurman Jan Lap. De ruzie liep zo hoog op dat Theunis bijna een oor van Jan Lap afbeet. Theunis was temperamentvol. “Hij maakt nog steeds zijn werk van strooptochten en is dikwijls zeer wreed in ’t optreden tegenover zijn huisgenoten, zoodat hij onlangs zijn dochtertje een gat in de lip heeft gebeten en zich meermalen in huis als een dwingeland gedraagt”.
Het tekende overigens de hele familie. Ook het karakter van enkele andere broers was “zodanig dat ze van tijd tot tijd niet te dulden waren”.

Vanwege zijn gedrag werd hij in 1924 geroyeerd als lid van de SDAP-Akkerwoude. Dat kon bijna niet anders als er gekeken wordt naar zijn strafblad: diefstal, afpersing, “eenvoudige beleediging der politie en marechaussee”, mishandeling, vernieling, huisvredebreuk, bedreiging en heling.
Een strafblad dat al begon tot Theunis een tiener was: op 26 oktober 1904 stond hij voor de rechter om zich te verantwoorden voor “strooperij en vereeniging”.

Leeuwarder Courant, 04 oktober 1926

De laatste keer dat hij zich voor de rechter moest verantwoorden was vanwege dierenmishandeling. Op 13 oktober 1926. Maar die zaak werd ingetrokken. Want twee weken eerder had het noodlot toegeslagen. Theunis reed op 01 oktober van dat jaar met zijn hondenkar bij De Valom en werd toen geschept door de stoomtram. Ernstig gewond werd hij afgevoerd naar het ziekenhuis in Leeuwarden, waar hij enkele dagen later aan zijn verwondingen bezweek. Zesendertig jaar oud. Na een heftig, emotioneel leven.
Zijn vrouw bleef achter met zes kinderen. Zij overleed op 02 december 1968 te Zwaagwesteinde.

Kunt u helpen? Weet u meer over Theunis Jilderda en zijn vrouw? Help mee om de geschiedenis van de mannen [en vrouwen] met hondenkarren completer te maken. Reageer door hieronder een reactie te plaatsen.

Bronnen:

  • De Moarmwâldster Hale”, Nieuwsblad van Noordoost Friesland [19 april 2002]
  • De Moarmwâldster Hale”, Nieuwsblad van Noordoost Friesland [27 september 2002]
  • Noordoost Friesland, 22 januari 1913
  • Leeuwarder Courant, 04-10-1926

Oenze Dirks Pietersma

  • geboren op 18 januari 1844 te Hardegarijp
  • overleden op 25 april 1936 te Noordbergum

Oenze Dirks Pietersma

Trots en fier staat hij met zijn honden afgebeeld in “1000 jaar Friese Wouden“, deel 2 – Oenze Dirks Pietersma. Geboren in het gezin van Dirk Oenzes Pietersma en Elske Sapes Schuilinga. Hij kreeg in november 1857 ‘patent‘ als reizend koopman.

Hij heeft een hard en noest leven gehad als koopman. Zeventig jaar lang dagelijkse venterstochten “bij de streek“. Hij begon die werkzaamheden met een korf. Een mand. Later kwam een kar die op enig moment werd omgebouwd tot hondenkar.

Op 16 januari 1869 trouwde hij met de 20-jarige Jantje Ebeles Dijkstra uit Drogeham. Hun huwelijk werd rijk gezegend met 14 kinderen. Maar ze zijn ook door diepe emotionele dalen gegaan.

Oenze Pietersma en Jantje Dijkstra [collectie FB Oud Noordbergum]

  • 02-03-1870, Klaaske Oenzes
  • 07-02-1872, Elske Oenzes

Elske overleed nog in datzelfde jaar op 04 juli 1872

  • 02-06-1873, Elske Oenzes
  • 05-08-1874, Dirk Oenzes
  • 03-12-1875, Ebele Oenzes
  • 05-08-1877, Imke Oenzes

Imke stierf enkele maanden later op 16 februari 1878

  • 26-05-1879, Hendrik Oenzes
  • 04-07-1880, Imke Oenzes

Ook dit meisje met de naam Imke stierf zeer jong op 27 augustus 1880. Haar leeftijd staat in weken vermeld in de burgerlijke stand ..

  • 01-04-1882, Pieter Oenzes
  • 17-02-1883, Imke Oenzes
  • 16-05-1884, Wytske
  • 25-07-1885, Joukje
  • 06-04-1887, Sape

Nog geen jaar later stond het gezin weer aan het open graf: Sape overleed op 05 februari 1888.

  • 26-08-1890, Sape

Op 16 maart 1935 stierf moeder Jantje Ebeles Dijkstra. Een jaar later, op 25 april 1936, overleed Oenze Dirks Pietersma.

Zijn zicht werd de laatste jaren slecht – het speet hem erg dat krant lezen niet meer ging.  Het tekent de man die volgens mij tot de laatste snik volop in het leven stond. En daar ook van genoot.

Kunt u helpen? Weet u meer over Oenze Dirks Pietersma en Jantje Ebeles Dijkstra? Help mee om de geschiedenis van de mannen [en vrouwen] met hondenkarren completer te maken. Reageer door hieronder een reactie te plaatsen.

bronnen: