hondenkarren

Home » hondenkar » Geert Postma

Geert Postma

Categorieën

maart 2017
Z M D W D V Z
 1234
567891011
12131415161718
19202122232425
262728293031  
  • geboren op 26 juli 1879

Het tweede huis links is de woning van Geert Postma. Daarnaast, als laatste, de woning van slager Kamminga [collectie Gabe Douma]

Het tweede huis links is de woning van Geert Postma. Daarnaast, als laatste, de woning van slager Kamminga [collectie Gabe Douma]

Bijna verscholen op de pagina www.foestrumerarchief.nl. Berichtnummer 1090: “Geert Woartel van Zandbulten kwam met de hondenkar met wortelen”. Een kleine opmerking in de marge van een groter artikel. Het werd het begin van de zoektocht naar de ware identiteit en het verhaal van “Geert Woartel”. En het werd het begin van mijn blog over hondenkarren, handkarren en bokkenwagens.

De zoektocht begint in Kollumerzwaag. En dan blijkt dat Geert ook bekend stond als “Geert hûnekarre”, “Geert Hûntsje” of als “Geert Baaske”. Waarschijnlijk wisten niet veel mensen zijn echte naam: Postma – Geert Postma.

Geert Postma kwam iedere zomer met zijn hondenkar langs de deuren. In de omliggende dorpen, want ook in Buitenpost kende men hem. Hij ventte groenten, waaronder ook rabarber uit eigen tuin. Hij werd op 26 juli 1880 geboren in het gezin van Wiebe Postma en Tjitske Postma. In Westergeest. Zijn datum van overlijden heb ik nog niet kunnen achterhalen. Op 29 mei 1915 trouwde de 35-jarige Geert Postma met de 42-jarige Antje Bosgraaf [1873 – 1962]

Als hij werd gevraagd of hij kinderen had, antwoordde hij: “Nee vrouw, jo moatte sa mar rekkenje, Doe ‘k noch bakke koe hie’k gjin oven en doe’k in oven hie koe ik net meer bakke”. Maar die opmerking werd misschien wel gebruikt om zijn verdriet te verbergen. Hij en zijn vrouw hadden geen kinderen; hun enige kind werd op 22 maart 1916 levenloos geboren.

Geert en Antsje Postma woonden destijds aan de Sparrewei, nummer 14. Naast Abele Kamminga, de slager. Geert kwam regelmatig bij de noodslachting. Daar haalde hij pens voor zijn hond. De pens werd dan zo in de kar gegooid. Als zijn hond niet gehoorzaamde. En niet deed wat Geert wilde, dan beet Geert de hond in het oor. “Heel Zandbulten kon dan de hond horen”.

Na het overlijden van Geert bleef Antje alleen achter. De buren brachten haar daarna om beurten eten.

weet u meer over Geert Postma of hebt u een foto van hem [en zijn vrouw], help dan mee om zijn verhaal completer te maken. Het zou fijn zijn als u dan een reactie geeft onderaan deze ‘post’.

bronnen:


1 reactie

  1. S. Pilat schreef:

    Geert kwam inderdaad met groente tot in Buitenpost. O.a. bij de familie van Sijtze Pilat in het West die geboren was op Zandbulten schuin tegenover de slagerij van Kamminga. Voormalige buren dus. Mijn vader vertelde over Geert dat hij de sperziebonen aanprees door te zeggen : “Antje plosket de beantjes yn har eigen wetter” . De kinderen Pilat gruwden hiervan. Ook had Geert de gewoonte flink wat groente af te laden als de vrouw des huizes er niet was. Die groente was dan maar verkocht en er kon later wel gerekend worden.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: